تبلیغات
وبلاگ استعدادهای پارسیان

وبلاگ استعدادهای پارسیان
مرکز مقالات علمی و آموزشی  
نویسندگان
نظر سنجی
طرفدار چه سبک از مطالب هستید؟







پیوندهای روزانه

متخصصان روانشناسی نقش تلقین مثبت را در سال های مختلف زندگی بررسی کردند

 

 

ضریب تلقین‌پذیری، ویژگی‌ای است كه عده‌ای از مردم آن را باور نداشته یا انكار می‌كنند.
تاكنون شاید بارها اتفاق افتاده باشد كه فردی با انرژی مثبت فعالیت‌های روزانه را از سر گرفته باشد اما پایان روز یا ساعتی بعد تبدیل به یأس و نگرانی شده باشد و این بی‌انگیزگی او، روحیه تلاش را هم از دیگران سلب كرده باشد.
جملاتی مثل چقدر رنگت پریده، چرا بی‌حالی و... كه گاه در ملاقات‌های رودررو تكرار می‌شود و ناخودآگاه با القای امواج منفی در ذهن، الگوی رفتاری آن روز را تعیین كرده و به تبع رفتار ما، دیگران هم احساس ناخوشایندی پیدا می‌كنند.
تجربیات بالینی بیانگر آن است تلقین‌های كلامی، دیداری، فكری، نوشتاری و شنیداری سهم گسترده‌ای از سبك زندگی ما را تشكیل می‌دهد و این پدیده كه از شاخصه‌های شخصیت هر انسانی است گاه موجب برقراری تعامل، حركت و پیشرفت در زندگی اجتماعی شده و گاه پسرفت را به دنبال دارد.

شناخت عواطف
عواطف و احساسات انسان همواره در گرو شناخت او از پیرامون خود است كه همگی در بخشی از مغز به نام كورتكس یا ماده خاكستری كه خارجی‌ترین بخش آن است شكل می‌گیرد.
كلیه افكار، تمایلات و تجربیات در این قسمت از مغز پردازش شده و با اثرات مثبت یا منفی خود، اعمال انسان را هدایت می‌كند.
دكتر سجاد موسوی، روانپزشك، سیستم شناختی انسان را تحت تأثیر تكرار می‌داند و می‌گوید: هنگامی كه موضوعی به‌طور مكرر برای انسان تكرار می‌شود این موضوع تحت تأثیر پدیده‌ای به نام القا در ذهن نهادینه شده و بخشی از ویژگی‌های شخصیتی فرد می‌شود. این پدیده كه تلقین نام دارد براساس نوع شخصیت از درجات متفاوتی برخوردار است.
ابوالفضل شعبانپور، روانشناس، تلقین را تغییر تفكر فرد پیرامون موضوعی خاص می‌داند كه می‌تواند از دو جنبه مثبت و منفی برخوردار باشد.
وی معتقد است: تلقین، تجزیه و تحلیل ذهنی انسان را دگرگون كرده و باعث می‌شود رفتارهای كلامی و غیركلامی و حتی تظاهرات سیستم شناختی او را دستخوش تغییر كند.
به گفته دكتر موسوی، پدیده تلقین در سنین مختلف به شكل‌های متفاوتی بروز پیدا می‌كند.
به‌طوری كه مشاهده می‌شود نوجوانان بیشترین اثرپذیری از القای تفكر را داشته و جوانان كمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند در حالی كه این ویژگی شخصیتی در سنین بزرگسالی و سالمندی كمی بیشتر از دوران جوانی می‌شود.
به اعتقاد این روانپزشك، ویژگی‌های شخصیتی نیز با پدیده تلقین‌پذیری مرتبط است به‌طوری كه شخصیت‌های وسواسی كمتر از القاهای فكری دیگران تأثیر می‌پذیرند و شخصیت‌های هیجانی یا برون‌گرا خاصیت تلقین‌پذیری بیشتری دارند.
وی خصیصه تلقین‌پذیری را متفاوت از ویژگی دهن‌بینی در افراد می‌داند و می‌گوید: ضریب تلقین‌پذیری یكی از ملزومات شخصیتی هر فردی است كه به واسطه آن امكان رسیدن به باورها را فراهم می‌كند.
میزان پرورش این جنبه از شخصیت در هر انسانی متفاوت است و افراط و تفریط در آن تهدیدكننده فرایند فكری افراد است.
به‌گونه‌ای كه مشاهده می‌شود كم‌اهمــــیت‌شدن تلقین‌پذیری در افراد درون‌گرا آنها را به شخصیتی سنتی تبدیل كرده و افراد برون‌گرایی كه همواره با القای جامعه بیرونی پیش می‌روند با زیاده‌روی در امر تلقین‌پذیری تبدیل به افرادی دهن‌بین می‌شوند.
ضریب تلقین‌پذیری
تلقین‌های مثبت آثار بسزایی در زندگی روزمره دارند و ممكن است فرد را به سمت موفقیت‌های آتی سوق دهند در حالی كه تلقین‌های منفی اغلب بر توانایی‌ها و نگرانی‌ها تأكید دارند و موجب احساس ناامیدی در فرد شده و سرعت پیشروی انسان به سمت موفقیت را روز به روز كاهش می‌دهند.
به گفته دكتر شعبانپور، تلقین باید مثبت و ارزشمند باشد و با توانایی فرد مغایرتی نداشته باشد.
چنانچه فردی با استفاده از انرژی مثبت و براساس توانایی‌هایش به باورهای صحیحی برسد، به مرور زمان شناخت بهتر و بیشتری نسبت به خود و محیط جامعه و زندگی پیدا كرده كه این تغییرات دریچه تازه‌ای از زندگی را به روی فرد بازخواهد كرد.
وی می‌افزاید: اشاره به توانایی‌ها و تلقین مثبت برای فردی كه تصور جمعی مناسبی از خود ندارد و خود را ناتوان می‌شمارد باعث ایجاد احساس كفایت و ارزشمندی در او شده و رفتار او را برخلاف گذشته از نظر ایجاد انگیزه اصلاح می‌كند.
البته باید توجه داشت كه در برخی جلسات و گروه‌های آموزشی، تلقین‌های به ظاهر مثبت و غیرواقعی موجب پیدایش امیدهای كاذب و دست‌نیافتنی در فرد می‌شود كه پس از قرارگیری وی در جامعه به دلیل فقدان تطابق باورها با واقعیت، دچار افسردگی و سرخوردگی می‌شود، لذا تلقین مثبت چنانچه با توانایی‌ها و واقعیت مطابقت داشته باشد سازگاری فرد و اعتمادبه‌نفس او را افزایش داده و عوامل مؤثر بر منفی‌بافی را از بین می‌برد، در غیر این‌صورت موجب خودبزرگ‌بینی و احساس شادی پوچ شده و باورهای غیرواقعی را رشد می‌دهد.
القای تفكر مثبت یا منفی
عملكرد مغز انسان با اعمال و تفكرات او در ارتباط است.
به گفته دكتر علی اسماعیلی، روانشناس، تكرار یك جلسه امیدواركننده و انرژی‌بخش باعث فعالیت بخش‌هایی از مغز شده كه در نهایت موجب افزایش توانمندی انسان می‌شود.
این مسئله آنچنان در علم روانشناسی پررنگ است كه به واسطه آن بسیاری از متخصصان برای درمان مبتلایان به اختلال بیمارپنداری استفاده می‌كنند و با القای جملات امیدواركننده به مرور تفكرات آنها را در جهت مثبت سوق داده و ظرفیت و توانایی فرد را به حداكثر می‌رسانند.
بر این اساس متخصصان معتقدند جملات منفی مانند نمی‌توانم یا نمی‌شود تلقین‌های مخربی است كه پس از مدتی علی‌رغم وجود توانایی و مهارت تبدیل به واقعیت شده و با كاهش انرژی فرد، او را منزوی كرده و از واقعیت دور می‌كند.
تلقین در كودكان
از آنجا كه پرورش ضریب تلقین‌پذیری به عنوان یكی از ملزومات پیشرفت و ترقی باید از سنین كم صورت گیرد، آموزش این خصوصیت از دوران كودكی و پیشگیری از افراط آن، سلامت روانی فرزندان را پس از ورود به اجتماع تضمین می‌كند.
به گفته دكتر موسوی، نظام‌های ارزشی یك خانواده، میزان آسیب‌پذیری او را در آینده تعیین می‌كند.
چنانچه خانواده از نظام ارزشی سالم و مطابق با ریشه‌های اخلاقی جامعه و مذهب برخوردار باشد مطمئناً فرزندان خانواده را با تضاد كمتری روبه‌رو خواهد كرد و احتمال الگوبرداری از اطرافیان را در آنها كاهش می‌دهد.
همچنین در مواقعی كه خانواده نقش تربیتی خود را به مدرسه یا جامعه محول كند، الگوی مناسبی برای فرزند خود نیست. نوجوانان هم نسبت به اعمال و رفتار دوستان و اطرافیان خود، تلقین‌پذیری بیشتری پیدا كرده و كمتر از خانواده الگو می‌پذیرند.
از آنجا كه تكرار و بیان تفكرات موجب القا و تغییر رفتار می‌شود و این مسئله در دوران كودكی و جوانی به دلیل الگوبرداری شدت بیشتری پیدا می‌كند، تعمیم تفكرات و حتی آرزوهای دست نیافته والدین به فرزند در صورتی كه مغایر با سطح توانایی او باشد، آسیب جدی به رشد كودكان و نوجوانان وارد می‌كند.
دكتر اسماعیلی، در این رابطه می‌گوید: عده‌ای از والدین از سنین كم به كودك خود مشاغلی چون پزشكی یا مهندسی را تلقین می‌كنند بدون آنكه میزان بهره هوشی و سطح توانایی‌های او را در نظر بگیرند.
در نتیجه به كاربردن چنین اصطلاحات و كلماتی جزئی از پردازش‌های ذهنی دانش‌آموز شده و چنانچه كودك یا نوجوان به هر دلیلی نتواند خواسته‌های والدینش را عملی كرده و موفق شود احساس بی‌كفایتی كرده و مستعد آسیب‌های روانی می‌شود، این در حالی است كه امید بخشیدن به فرزندان با استفاده از كلمات مثبت و انرژی‌بخش كه بیش از سطح توانایی او نباشد، انگیزه را افزایش می‌دهد.

روزنامه ایران / ۴آبان۸۹




طبقه بندی: مقالات کلی،  مقاله روانشناسی، 
[ 1391/11/29 ] [ 10:58 ] [ ساسان ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سلام.من ساسان مدیر این وبلاگ هستم.
در این وبلاگ هر مقاله ای از هر موضوعی وجود دارد.برای اینکه هر قشری بتونه از اینجا استفاده کنه همه نوع مقاله ای قرار دادیم.امیدوارم از مطالب لذت ببرید و لطفا بعد از استفاده از مطالب این وبلاگ نظرات خود را برای ما ارسال کنید.
آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :